خسته ام،دیوانه ام ،قاطی ام،زنجیری از اون دنیا برگشته ام،دچارحس بی حسی شدم،احساس می کنم موهام داره می ریزه می خوام خودکشی کنم،اصلا هیچکی منو دوست نداره...

دیدید دیگه؟این جمله هارو می گم که تا یه وبلاگ رو باز می کنی انگار می خواند از مانیتور بریزند بیرون.شده حکایت خواننده ها که می گند خیلیهاشون به خاطر قهر از ننشون خواننده شدند.حالا هم وبلاگها انگار شده پاتوق شکست خورده های عشقی و سیاسی .

نمی دونم وبلاگ نویسها مگه حس خوب بهشون دست نمیده.َ

البته خودم هم اینطوریم.تا یه جایی رو گیر میارم برای نوشتن.اول اول سعی میکنم از گره های ذهنیم بگم.

اما.....یه ذره هم خوب بگیم و بنویسیم........بگردیم ،هست.

حس خوبی دارم،چون میدونم خدا از مشکلات من بزرگتره.